Bildiğiniz gibi dün blog yazarları toplantısı vardı ve şimdi ondan bahsetmeyecem ama çok güzeldi bence. Benim burda anlatacağım şey ise toplantıya kayılınca Kocaeli den İstanbul’a gidip gelirken yaşadıklarım olacak . Yani şanssızlığın daniskası gibi bir şey . 
Şimdi topantı ayarlandı gün saat ve yer tam belli oldu tabi ben kaçırırmıyım hemen katılım formunu doldurup kaytıldım. Cumartesi günü gelince saat 4 de olacak olan toplantıya geç kalmamak için 12:35 de ki trene binecektim. Tabi aksilik bu ya saat farkımı
hesaba katmadığım için dakikalar ile treni kaçırdım. Bunun üzerine 1 saat 15 dk istasyonda bekleme zorunda kaldım. Neyse geç kalmam artık kesinleşmişti ama yinede fazla geç kalmamak için trenden sonra hemen vapura koştum çünkü toplantı karşıda Taksim de olacaktı. Neyse haydarpaşada indim ve vapura koştum ama tahmin edeceğiniz gibi vapurda tam o sırada kalktı ve gitti orda da 20 dk diğer vapuru bekledim. Onu da atlattım Eminönü ne vardım sonunda. Hiç bilmediğim yer olan taksime gideceğim hemdne ilk defa ama onu başardım
ve Taksime sorunsuz ulaştım. Blogyazarlarında yazdığı gibi en açık adresi kullanmak istedim ve büfelere falan sormaya başladım Taksimoda Cafe nerde? diye ama nedense hiç kimse bilmedi (açık adres olak taksimde kime sorarsanız gösterir demişlerdi
) Neyse tabi yine iş başa düştü ve aramaya başladım Allah’tan çok geçmeden buldum ve daldım içeri. İlk başta içerisi çok kalabalıktı. Vay anasını çok kişi gelmiş süper olacak diye düşünürken toplantının alt katta olduğunu öğrendim ve işte toplantıdaki ilk ve tek hayal kırıklığım katılım beklenenin altında olmuştu yani zaetn onud a yazacam ama TOPLANTI HARİKA GEÇTİ BENCE ama yinede katılım yani başvuranların hepsinin gelmemesi beni üzdü…
Neyse buraları yani topalntı kısmını (…) olarak geçiyorum bir sonraki yazı da yazacağım onu resimlerle beraber…
Toplantı kısmını geride bıraktık ve sağ olsun Taylan abi eşi Filiz abla beni Eminönüne bıraktılar vapura binmem için. Onlardan ayrıldıktan sonra Vapur bileti için gişeye gittim ve kapalı olduğunu gördüm oysa son vapur baya bir geç kalkıyordu (tren de öyle) ama öyle değilmiş neyse sordum soruşturdum vapurların kalktığı yerin yanında köprü vardı karşıda kadıköy seferleri varmış yürüyerek köprüyü geçtim ve vapura koştum o sırada bineceğimiz vapurdaki Fenerbahçeli taraftarlar iniyordular tezahüratlar eşliğinde tabi. Eeee ne de olsa 7 yıldır kadıköy de yenemedikleri beşiktaş gibi muhterem bir takimi yenmişler sevinmezler mi. Neyse konu bu değil. Vapura binip haydarpaşa ya gittim ordan trene binip evime gideceğim sözde.
Tabi tahmin ettiğiniz gibi öyle olmadı ve kocaeli/körfez seferleri bitmiş. Kardeşim ben kocaeli ne geldiğimde saat 11 de trenle geldim nasıl olur desem bile adamların yapacağı bir şey yok tabi tern de yok kaldım ortada.
Yapacak bir şey yok ya bir çok para verip İzmit’e gidecem ordan otobüsle gelecem ya da gebzeye trenle gidip şansım var ise otobüs bulup eve dönecem. Ben ikincisini seçtim ve gebzeye doğru yol almaya başladım. Gebzeye yetiştim. Sordum soruşturdum bu saatte otobüs yok dediler.
(saat : 11:50 gibi ) neyse ben yine E-5 yoluna çıkıp beklemeye başladım gelen geçen çok ama otobüs yok bir ara otostop çekmeye kalktım ama hiç öyle bir şey yapmadığım için vaz geçtim. Yan tarafta bir camii vardı orda kalırdım daha iyi 
Nyese beklemeye devam ettim ve orda bir ışık gördüm evet gelen izmit otobüsü idi. Hemen eller havaya yaptım ve durdurdum.
Ben: Körfez otobüsü yok mu ? dedim
Şoför: Bu bulabileceğin son otobüs!!! dedi ve atladım. Otostop çekmeden ve bir kötü sonuç olmadan kurtuldum denebilirdi ama bu otobüste evime doğru değil merkeze gidiyordu o yüzen yolda indim burdan körfez otobüsü geçer dediler bana. Tabi olması gereken oldu ve otobüs GEÇMEDİ . Neyse beklemekten de yürüyerek giderim dedim ve yürümeye başladım. O sırada arkadan bir ışık gördüm yaklaşıyordu ve tabi bu bir arabaydı
içinde iki tane nur yüzlü insan yaşlı bir çift.
Nur yüzlü amca: Genç gel gideceğin yere götüreyim. dedi
Genç yani Ben : Allah razı olsun amca .. dedim ve atladım …
Nereye gidiyorsun falan derken evlerimiz çok yakın çıktı ve eve kadar geldim tabi bu sırada saat 1 olmuştu.
Sonuç olarak bir çok vasıta değiştirerek eve ulaştım valla bir hava yolu kaldı kullanmadığım (deniz,tren,otobüs)…
Ama şunu da söylemeden geçmeyeyim gerçekten de değdğini düşünüyorum …
Etiketler: blog, blog yazarlari, blog yazarlari toplant?s?, eminönü, gebze, haydarpa?a, kocaeli, korku, otobüs, otostop, taksim, toplanti, tren, vapur, yolculuk

