3 yıldır her ay bir kaç defa gittiğim, Haydarpaşa tren garına her girişimde aynı mutluluğu hissettiğim bir şehir İstanbul. İstanbul milyonlarca insan için çok farklı anlamlar taşıyor fakat aslına bakarsanız benim için öyle olağan üstü bir özel anlamı bulunmuyor. Olmasına da gerek yok zaten.

İstanbul’da ki hayatın hızı, içinde barındırdığı harika tarihi, martısı, köprüleri, sahilleri her şeyi ile zaten özel bir yer. Ayrıca özel bir şey yaşamak farklı olabilirdi belki ama bunlar bile benim İstanbul’a olan hayranlığımı arttırmaya yetiyor.

Fotoğraf bana aittir.

Öyle ki İstanbul’a adımımı atar atmaz ayrı bir dünyaya ayak bastığımı düşünüp hızına ayak uydurmaya, çevreyi izleyerek hızla hareket etmeye başlıyorum ve bu bana inanılmaz bir zevk veriyor.

Hayatımın geri kalanını İstanbul’da geçirmeyi istemem de hayranlığımın ayrı bir boyutu. Orada ki fırsatlar, değerlendirebilenler için gerçekten “taşı toprağı altın” deyimi ile örtüşüyor. En azından ben öyle görüyorum. Bu yüzden de İstanbul’u kazanmak için çalışıyorum.

Kolay kolay söyleyemem bunu ama şimdi çok rahat söylüyorum, evet İSTANBUL seni seviyorum…

Eğlenmeye otobüste başlamıştık. İzmit merkezden hareket eden otobüste önce Recep İvedik 2 izlemeye başlamıştık ama müzik isteyenler daha çok olunca müzik çalmaya başladı. İsmail Yk çalmaya başlayınca isyan etmeye başladılar. Müzik de kapatıldı ve kızlardan biri sahneye atladı, eline aldığı mikrofon ile şarkı söylemeye başladı. Mikrofon bozuk olduğu için olsa gerek ses kötü çıkıyordu ama gayet iyi eğlendik. Ne de olsa parasını vermiştik eğlenmeye çalışıyorduk (:

Kanal D binasının önünde otobüs durdu. Hep beraber medyayı eline alan Doğan grubunun araçlarını saymaya başladık (star tv, cnn türk, milliyet, kanald, posta…). Sonra güvenliğin yanına gidip Tc kimlik numaralarımız ile beraber sıra beklemeye başladık. Öğrencileri almadan şu sözleri söyledi “Programa zaten gireceksiniz bir sorun yok ama ne olur çişinizi yapın” direk olarak bunu söyledi. Herkes ilk şokunu burada yaşadı tabi. Sonra 2′li gruplar halinde içeri almaya başladılar. Ellerimize birer Disko Kralı davetiyesi verdiler, 2 kişilikti. Sonunda binaya girebildik. Güvenlik kemerimize kadar metalleri çıkarmamızı istedi ve güvenlikten sonra herkes tuvalete gidiyordu. Sonra salonda her üniversiteden öğrencinin beklediği salonda beklemeye başladık. Çok kalabalıktı herkes bir yerlerde oturmuş bekliyordu. Yavaş yavaş içeri almaya başladılar. Üniversite üniversite içeri giriyorduk ama neye göre üniversiteleri alıyorlar kimse bilmiyordu. İçeride rahat oturmak çok önemli olduğu için herkes erken girmeye çalışıyordu ama maalesef kayırma vardı gibi.

İçeri girdiğimiz zaman tribünler dolmuş bize yerdeki minderler kalmıştı. Minderlerde oturmak da tam bir işkenceydi. 2. kayırma da burada bayanlara yapıldı. Sahneye yakın rahat yerlere hep bayanlar alındı boş olan yerlere gitmek istediğimizde izin verilmedi. Çok kötü bir durumdu “hani eşitlik!“. İçerde sıkış tıkış oturmaya başladık. Her gelen öğrenciye yer bulabilmek için fazlasıyla sıkışmıştık ki küçücük salonda 750 kişi vardı. Oturma yerlerini düzenleyen adam da güvenlik görevlisi gibi ilk olarak çiş mevzusunu açtı. “Ne olur çişinizi yapın” diyordu (: …

Sahne bizim şansımıza değişik dizilmişti. Her zaman ki yuvarlak masa yoktu bu yüzden biraz kötü oldu konuklara uzak kaldık. Sahne görevlisi pankart getirenlerin pankartlarını kontrol etti neye göre bakılıyordu bilinmez ama bazı pankartları topladılar.

Program başlamadan önce Okan Bayülgen geldi. Bazı açıklamalar yapmaya başladı. Sahnede konuklar hazır başlayacakları için bizden “sakın yeni gördüğünü belli etmeyin vuuuuv falan yapmayın” dedi. Sonra program gidişatını anlatmaya başladı, kim gelecek ne olacak falan dedi. Program Yusuf Hayaloğlu vefat ettiği için duygusal olacaktı, Okan da “program duygusal bir program olacak” deyince herkes “aaaa” yaptı. Bunun üzerine Okan “tamam merak etmeyin ben her 15 dakika da bir size pipimi göstereceğim” diye bir espri patlattı ki ortalık yıkıldı. Sonra minderlerde oturanlar için “ayaklarınız kıçınıza kaçabilir ama bir şey yapamayacaksınız ona göre” diye uyarıda bulundu ve maalesef haklıydı. Tabi bunlar sahne arkası siz bilmezsiniz (: …

Sonra hep merak ettiğim o “son 10 saniye” diye bağıran kadın bağırdı ve herkes beraber 10 dan geriye doğru saymaya başladı ve programa giriş yapıldı. Programa ilk olarak Yusuf Hayaloğlu’nun yakın arkadaşlarını çağırdı. Bunlar Onur Akın, Yavuz Bingöl, Selda Bağcan, Suavi ve ne alakası var çözemedim ama Kıraç’tı. Diğer dörtlü hep beraber şarkılar falan söylerken Kıraç hep dışarıda unutuldu. Ahmet Kaya ve Yusuf Hayaloğlu anıldı. Zamanında yapılan haksızlıklardan dolayı duyulan üzüntüler falan dile getirildi. Anlayacağınız Okan’ın da söylediği gibi tam komünist bir program oldu. Şarkılar, canlı yapılan düetler çok güzeldi. İlk bölüm gayet zevkli geçti. Sadece o bölüm bile programa bedeldi diyebilirim.

Sonrasında Galatasaray yöneticilerinden Abdurrahim Albayrak konuk olarak geldi. Son zamanlarda internette elden ele dolaşan videoları hakkında konuşuldu. Videolarda kendini kaybettiğinden falan söz edildi, başarılar ile dolu hayatını anlatan belgesel yayınlandı. Maçlarda, konuşmalarda ki heyecanını ağlamalarını gösterdiler. Çok eğlenceliydi ama nerdeyse programda da ağlayacaktı.

Albayrak da gidince yerine yılların eskitemediği 75 yaşında ki Fikret Hakan geldi. Muhteşem bir sinema dersi verdi diyebilirim. Hayatından kesitler sunuldu, filimler de ki komik sahneler gösterildi. Çektiği 250′ye yakın filmden konuşuldu. Üst üste çekilen filmlerin Türk sinemasını bu hale getirdiğini anlattı. Gerçekten muhteşem bir sohbet oldu. Okan Bayülgen’nın seri sorularına sıra geldi. Sorulardan birinde maddi durumu soruldu, buralara nasıl geldiğinden söz etti. O sırada Fikret Hakan şöyle diyordu: “Ben hiç baba parası yemedim, beni annem büyüttü“. İşte burası benim için kopma anıydı. Tam bunu söylediği anda bir kahkaha attım ki Okan da dahil herkes bana baktı. O anda yakaladığım espriyi maalesef kimse anlamamıştı ama gerçekten çok komikti. Çok ciddi bir anda olduğu için Okan da sadece bana bakıp sırıtmıştı (o da az çok anlamıştı). Neyse fazla bozuntuya vermeden devam edildi ve sinema dersinden sonra Fikret Hakan programdan ayrıldı.

Fikret Hakan’dan sonra Elif Çağlayan ve Yasemin Alkaya yeni çekilen Yaşam Arsızı filmi hakkında konuşmak için geldiler. Elif Çağlayan’ın gerçek hikâyesinin anlatıldığı film eğer söyledikleri gibiyse gerçekten izlenmeye değer bir film olmuş. Okan şöhreti sevmeyen Elif Çağlayan’ı da baya bir övdü (övülmeyi hak ediyordu).

Arada da Umut Kaya şarkı söyledi ve program sonunda da Cenk Tevetoğlu çıkıp çok güzel bir parça söyledi ve albüm yapmayacağını bu şarkılarını da internetten sadece kimsesiz çocuklar için yaptıklarını belirtti, takdir edildi.

Program bununla beraber bitti, Disko Kralı’nın arkasında yer alan Seda Sayan sahnesine gittik, ona da konuk olduk (:

Sonrasında Taksim’e gidip eğlendik.

Çıkarılacak dersler :

-Okan Bayülgen’in jenerik müziğini dikkate almamız gerekiyormuş. Orda şunları söylüyor. “Senden önce başkaları geldi buraya, kimsenin geri dönemediği eğlence treninin ilk yolcusu değilsin nede son olacaksın. Dikkat et çok heveslisin ama bende son bulacaksın. Dediği gibi gerçekten çok büyük hevesle gittik. Ama program başlamadan önce de dediği gibi ayaklarımız bir yerlere kaçtı resmen. Oturma planı berbat olduğu için çok yorulduk, öldük bittik.

-Reklam araları dışında ayağı kalkamadığımız için kesinlikle giderken çok rahat bir şeyler giymek lazım. Örneğin tişört ve pijama muhteşem olur. Çünkü dışarısı ne kadar soğuk olursa olsun o spotlar yüzünden pişiyorsunuz.

-Maalesef giden çok olduğu için güvenlik görevlisinden Okan Bayülgen e kadar herkesin triplerine katlanmak zorundasınız. Ona da dikkat etmek lazım.

-Mutlaka ama mutlaka reklam aralarını ve program başını çekmek için kamera götürün çünkü fotoğraf makinesi maalesef çok işe yaramıyor.

-Minderlerinizi kaptırmamaya dikkat edin (:

-Şansınıza farklı bir sistem gelmemişse ister istemez eğleniyorsunuz. Ya da parasını verdiğiniz için eğlenecek bir şeyler buluyorsunuz.

Yani büyük bir hevesle gittik eğlendik ama televizyon başında izlemek daha zevkli bunu bilerek gitmeden önce bir daha düşünün. Ama sırf meraktandır ki Beyaz Show’a gitmek için ayarlamalar yapılıyor. Üniversiteye geldikte buralara gitmedik dememek için (:

Benim şimdilik aklıma gelenler bunlar. Hala çok yorgun olduğum için aklıma gelenleri ekleyeceğim.

Bildiğiniz gibi bu yaz tatilim çok hareketliydi. Bir çok ili gezdim, blogcularla buluştum, motor kazası geçirdim falan filan… İşte bu geziler sırasında Adıyaman gibi şirin bir ilimiz de gezme imkanı buldum. Bu güzel yerde Perre antik kenti ve Nemrut dağı ünlüdür. Perre antik kentini duymayanlar için resimlerle destekli bir yazı yazarak duyurdum. Çok da güzel oldu. Nemrut Dağını ise bilmeyen yoktur. Ama ben yine de bilmeyenlerin olduğunu varsayarak bir ufak tanıtım yazısı ve kendi çektiğim resimleri yayınlayacağım. Orda güneşin doğuşu bir harika oluyormuş ama malesef ben sadece batışını izleyebildim, tabi o da ayrı bir güzel. Fırsatı olan herkese tavsiye ederim mutlaka gezilmesi gereken bir yer…   

Nemrut, zalim ve gaddar olarak tanınmış ve Allah’a karşı isyan etmiş, büyüklük taslamış bir kraldır. Hz. İbrahim zamanında yaşamıştır. Nemrut Dağı Kommagene Krallığının yaşadığı bölgede bir yerdir aslında, bir çok kişinin tahmin ettiği gibi yaşanılan yer değildir. Nemrut’un zirvesinde Tümülüs adı verilen (50 m yüksekliğinde) elle yapılmış bir tepe bulunaktadır. Zaten resimlerde göreceğiniz heykeller hepsi onun doğu ve batı kısmına yapılmıştır. Bu Tümülüs adındaki tepenin Nemrut Kralın mezarını ve küllerini örtmek için yapıldığı söyleniyor. Ama gerçekten o zamanda elle bu tür bir tepe yapılması imkansız gibi geliyor. Ama… (!!!)

İşte Nemrut Dağında ki heykellerin de Kralın anısına yapılmış olduğu düşüncesindeyim. Mutlaka o heykellerden biri Nemrut’u simgeliyor ama hangisi ?  Heykellerin boyu devasa, dağında 2.150 m yüksekte ve normal olarak (araçlar olmadan) çıkılması imkansız olduğunu düşünürsek, heykellerin nasıl yapıldığı oraya nasıl çıkarıldığı gibi bir çok soruyla karşılaşırız çünkü ordaki heykellerin yapıldıkları taşlar normalde oraya ait değillermiş. Ben hayretler içinde heykelleri izliyordum. Ama heykellerde dikkatimi çeken bir şey vardı. Her heykelde 4 tane delik vardı, genelde simetrik olarak 4 kenara yapılmışlardı, kare şeklindeydiler ve demir çubuklar takılabilecek kadar derindiler. Yani insanlar heykelleri yaptıktan sonra o şekilde çıkarmış olabilirler Bu arada biz özel arabamızla merkezden 1,5 saatte gidebilmiştik.

Neyse işte böyle sırlarla dolu bir yer. Ama beni üzen tek şey heykellerin doğallıkları bozulmuştu. Yani doğal durumda değillerdi hepsi altlarına taşlar konulara dikey hale getirilmiş ve sıralanmışları. Bu da doğallığı bozmuştu. Bunun nedeni halkın malesef ki orda yapılanları put oldukları için (ki öyleydiler) yıkmaya çalışmalarıydı. Heykeller çok zarar görmüşlerdi. Bu konu dışında bir de güzelim Nemrut Dağında bir tane Türkçe açıklama bulamadım, tek bir açıklama vardı o da ingilizceydi ve çoğu silinmişti, lütfen bu konuda bir şey yapılsın. Bunun dışında herşey çok güzeldi…

Güneşin batışına doğru hava buz gibi oldu çok üşüdük ama değdi güneşin batışı harikaydı. Neyse işte bu kadar yeter. Aşağıda çektiğim 114 fotoğraf içinden en beğendiklerimi yayınlıyorum. Gerçekten harika bir gün geçirmiştim. Bu gün için enişteme ve şu an ki sınıf arkadaşım Bayram Klınç a çok teşekkür ediyorum …

Bilgiler için vikipedi‘ye teşekkürler.

KENDİ ÇEKTİĞİM RESİMLER
 

 

Bunlar klasik resimler diğerlerini eklemek isterdim ama çoook uzun sürer diye eklemedim. Aşağıdaki dosyadan çektiğim resimlerden seçtiklerimi indirebilirsiniz.  Özellikle gün batımını an ve an çektim onu kesin indirin

RESİMLERİ İNDİRMEK İÇİN TIKLA

Arkadaşlar çokgüzel bir şekilde Adana da toplandık. Bu yazıyı sadece haberiniz olsun diye yazıyorum. Fırsat bulduğum ilk anda hemen ayrıntılarıyla toplantıyı anlatıp, resimleri ekleyeceğim. Henster organizasyonu yaptı ben de sans eseri katıldım ama iyi ki katılmışım …
AYRINTILAR ÇOK YAKINDA ….
Evet işte o yakın zaman geldi çattı. Benim o muhteşem tatil planımda hiç olmayan bir şey oldu ve yolum 1 gece 2 günlüğüne Adana’ya düştü. İşte bende bunu fırsat bilip hemen Henster ile görüşmek için araştırma yaptım ve onun telefon numarasına ulaştım. Neyse işte mesaj yolladım buluşalım dedim daha güzel ir cevap aldım. Zaten Adanalı blog yazarları olarak onlar pazar günü buluşmayı düşünüyorlarmış. Benim konuştuğum gün ise cuma günüydü. Neyse işte ben cuma günü yola çıkıp Mersine gittim ondan sonra düşünüp kaşınıp bir karar verdim. Pazar günü adanaya gidiyordum…

İşte herşey böyle başladı ve gelişti. Adana da pazar günü saat 2 gibi buluşma yapıldı. Beklenen gibi 8 değil 6 kişi buluşmuştuk ki bu İstanbul gibi bir yerde yapılan toplantılar ile oranlanırsa çok iyi bir rakam (O toplantılara taş attım, çünkü katılım az) …
Neyse işte 6 blog yazarı ile buluştuk. Bunlar çok eski internet kullanıcıları ama bazıları yeni blog yazarlarıydı. Tabi daha kaliteli geçmişleri vardı ve hepsi birbirinden bilgiliydi

Erdoğan ERDEN : Kendisi halk arasında Bilgisayar Programlama Teknikeri diye biliniyormuş. Kendi yeni blog yazarı sayılır ama eski bir grafiker. Daha önce yaptığı doğum günü grafiğini çok beğenmiştim. Kendisi çok hoş sohbet biri olmakla beraber, çok iyi biri (tüm hesabı ödediği için çok iyi biri ) . Şaka bir yana çok samimi birisiydi ve daha önce adaşım ile tanışmalarından dolayı çok rahattı ve bu rahatlığı bize de yansıdı. Toplantıya katıldığı için kendisine tekrar bir teşekkür ediyorum. Umuyorum ki bir daha yüz yüze görüşebiliriz. Bir de toplantıdan en erken ayrılan abimiz o oldu ama yine de biz onu affediyoruz …

Burak ÖZDEMİR : Nam-ı diğer Henster. Bu ismin nerden geldiğini kendiside tam olarak bilmiyormuş. Ama hoş bir isim. Kendisi şu anda hakkını güncellediği için bir bilgi bulmamız zor oldu ama kendisini Tasarımcı & Weblogcu olarak tanıtmış bazı magazin sitelerinde . Kendisi toplanmamıza neden olan büyük şahsiyet ve tabiki adaşım. Blogunda yazdıkları gibi içten ve samimi hem de şiir yazan bir blog yazarı arkadaşımız. Toplantıda giydiği wordpress t-shirti ile göz doldurup bizleri çatlatıyordu. Toplantı da da kendisinden bolca konuştuk son zamanlara online ziyaretçileri ile damga vurmuştu kendisi. Anladığım kadarıyla çok iyi birisiydi. Çok teşekkür ediyorum toplantıyı ayarladığı ve bizleri görüştürdüğü için. Ayrıca beni tren istasyonuna kadar yanlız bırakmadığı için de ayrıca bir teşekkürü borç bilirim …

Ercan Erkaya : Kendisinden “aslında ben yazının kölesi, yazı ise ruhumun ta kendisi… ” diye bahseden sempatik bir arkadaşımız. O da grafik konusunda çok bilgili olan yeni bir blog yazarı arkdaşımız. Tabi o da blog yazmadan önce mutlaka iyi web geçmişi yaşamış, tecrübeler edinmiştir. Toplantıdan sonra ben adaş ve ercan kalmıştık biraz daha sohbet ettikten sonra oda benimle beraber yolun bir kısmını geldi, sonra ayrıldı bu yüzen kendisine teşekkür ediyorum. Toplantıda konuşmalarıdnan sempatik biri olduğunu tahmin ediyorum, neyse biraz enteresan bir yazı oldu ama olsun artık yola çıkmadan önce bitirmek istedim. Herşey için toplantıya katıldığı için teşekkür ediyorum kendisine, umuyorum bir şekilde bir daha görüşebiliriz …

Mehmet Baykal : Kendisi profesyonel bir grafiker. Zaten toplantıda grafik üzerine bilgisi olmayan bir ben vardım   Ama yine de iyi oldu artık grafik konusunda da yardımcı olacak arkadaşlarım var hehe … Çok konuşan, ama boş konuşmayan, blog geçmişi sağlam bir abimiz diyelim. Bu arada her toplantıda olduğu gibi yine en genç bendim. Blogunun içeriği de grafik ve temalar üzerine yoğunlaşmış ve toplantıd da ağırlık bu konulardaydı. İşte ne diyebilirim ki samimi içten bir abimiz. İyi ki geldi ve tanıdık. Katıldığı için teşekkür ediyorum. Tekrar görüşmemizi de ümit ediyorum. Nasıl olduğunu hala anlamadım ama Mehmet abi ve Amatör yaşamak blogunun yazarı Bahri abi ile tek fotoğraf çektirmemişiz. Çok üzüldüm vallahi ama olsun artık bir dahaki sefere inşallah …

Bahri Bahadır : Evet işte en güzel blog ismine sahip blog yazarı. Yani gerçekten isimine bayıldım bunu belirteyim. Bu ismi daha blogcu.com sayfalarında iken de duymuştum çok beğenmiştim tanışmak bu (o güne) güne kısmet oldu. İyi ki geldin yani. Programlama konusunda bilgili içten yazan bir abimiz arkdaşımız. Ayrıca yeni blogcu forumda da moderatör. Toplantıda çok az konuşsa da onu az çok tanıyabildik. Hem öyle bir blog ismine sahip bir kişi de çok konuşmaz zaten İyiki geldin toplantıya gerçekten treşekkür ediyorum. Fotoğraf çektimemişiz seninle nasıl olduğunu anlamadım ama arada kaynamış gitmiş Bir dahaki sefer olursa orda hallederiz artık

…Ve sonunda Hatay/Dörtyol’dayım…
Hatay’a gideceğimi zaten belirtmiştim. Düğün yaklaştıkça biz de yola koyulduk ve Hatay’a ulaştuk. Tüm teyzelerim de geleceklerdi. Çünkü düğün teyzemin oğlunun düğünüydü ve hepsinin orda olması gerkirdi. Parça parça bile olsak sonunda hepimiz aynı evde buluştuk. (7 teyze bir sürü çocuk) Sıkışarak da olsa çok güzel günler geçirdik beraber. Derken düğün günü geldi çattı. Teyzemin oğlu Dörtyol da çok iyi bir fotoğrafçı (Foto Rüya) ben de fotoğraf çekmeyi çok seviyorum o yüzden bol bol fotoğraf çekme imkanım oldu hemde profesyonel makina ile. (Nikon D80, süper bir makina) Düğün hazırlıkları yoğun bir şekilde sürerken ben ve kuzenlerim fotoğraf çekiyoruz stüdyoda bekliyoruz. Akşam oldu düğün başladı, zamanında halk oyunları eğitimi de aldığım için iyi oynarım ve hünerlerimi elimden geldiğince gösterdim kurtlarımı döktüm. Adetler biraz farklı olduğu için 2. gün öğleden sonra gelin getirildi ve yemekler yendi, tekrar halaylar çekildi düğün sona erdi. Düğünde de yine aynı makina ile bir sürü fütüğraf çektim. Resmek profesyonel fotoğrafçı oldum ya …
Düğün bittikten sonra yine tüm teyzeler ve çocuklar oturuyoruz. (yabancı ülkelerden de gelen olduğu için bir daha hepsinin bir araya gelmesi çok zor ) Ortalama 35 kişi aynı evde yatıyoruz “nasıl olduğunu hala anlayamadım.”
Akşam olmuş sayılırdı, ben Hollanda dan gelen teyzemin çocuklarını aramaya çıktım, habersiz kaybolmuşlardı ve türkçe bile bilmiyorlardı fak çocuklar. Giderken hem acemiliğim, motorun arka frenlerinin tutmaması (mecburi ön fren kullanyıyorduk) ve tabiki de yolu boş görünce yaptığım hız ile kaza kaçınılmaz oluyor. Krşıdan gelen arabadan kaçmak için toprak yola girmek zorunda kaldım ve birazda yavaşlama isteği ile frene basında motor ile beraber yerlerde buldum kendimi, kayan ön tekel yüzünden yerde bayağı bir sürüklendim. Olaylar dün oldu. Çok çok çok şükür olsun ki sadece kollarımdaki ve avuç içindeki yaralar ile atlattım, bir de sol ayağımın üstüne düştüğüm için çok ağrıyor. Yani çok kötü denecek kadar önemli bir şey yok, ama aynı gün aldığım haberlerde moto kazalarından dolayı çok kötü ölümleri duyunca binlerce defa iükürler olsun dedim. Allah’ım beni korudu, çünkü çok daha kötü şeylerde olabilirdi. İşte böyle bir hatay tatili de geçirdim tabi şu anda bunları size yazarken de sol kolumun hepsi ve sağ elim sargılı yazıyorum. Çok kötü yanıyor ama işte yazmak istedim. (neden bilmiyorum) Fazla uzatmaya da gerek yok. ( Bu arada yazının altında da kollarım sargılı bir resmini ekledim yine neden bilmiyorum …

Yeni evli FARUK/MELEK OĞUZ çiftine ömür boyu mutluluklar idiliyorum, Allah bir yastıkta kocatsın.
Şu anda hala Hatay’dayım bir kaç gün daha kalıp yaraların iyleşmesini bekleyeceğim, ondan sonra tekrar Mersin’e gidiyorum. Orda ne kadar kalacağım belli değil ama bu defa güzel Mersin fotoğrafları çekeceğim. (Kız kalesi, cennet-cehennem mağaraları…)
Hepinize iyi tatiller, bol bloglamalar…

Adıyaman da olduğumu önceki yazıda belirtmiştim. İşte o şirin kentimiz Adıyaman’ın Nemrut Dağından başka güzellikleride bulunuyor. Bunlardan biri de Pirin de bulunan Perre Antik Kentidir. Burda eski çağlardan kalma bir çok anıt mezar bulunmaktadır. Anıt mezarlar dışında el emeği göz nuru mağaralar da yer almaktadır…
Burayı görmemde en büyük etken üniversiteden sınıf arkdaşım olan Bayram Kılınç. Gözünü sevdiğim üniversite hemen de işe yaradı Onun ile beraber Adıyaman’ı gezip dolaştık, tabi onu da bekliyoruz memleketimize, çünkü bizim memleketimizde de güzelim Hasankeyf bulunuyor ve Perre’den daha iyi olduğunu düşünüyorum. Tabi perre de muhteşem bir yer. Beraber birde Hasankeyf turu yapıp sizlere resimlerle Hasankeyfi de tanıtmak isterim …
Resimler de bildiğiniz gibi beyaz tişörtlü olan ben diğeri de Bayram arkdaşımız. En çok hoşuma giden yer ise kazılar sonucu bulunan ve yerin 41 basamak (valla saydım) altına inen bir şey vardı. İşte o şeyin ne olduğuna bir karar veremedim ama sığınak olduğunu düşünüyorum. Gerçekten enteresan bir yerdi…
(Bir çok resim çektim ama en güzellerinden 15 tanesini aşağıya ekledim. Resimlere de tıklarsanız büyüyor )

Sonuç olarak eğer yolunuz Adıyaman’a düşerse Nemrut Dağı dışında gideceğiniz bir yerde Perre Antik Kentidir. Bu arada ben Nemrut Dağınada gittim bir sürü fotoğrafda çektim ama onlar bir sonraki yazıda sizlerle olacak…
Gezmeye devam. İyi tatiller … 

Perre Antik Kenti hakkında fazla bir bilgi bulamadım ama aşağıdakiler işinizi görür diye düşünüyorum …
Perre Antik Kenti Nekropol alanında Adıyaman Valiliği Özel İdare
bütçesinden ayrılan kaynakla Adıyaman Müze Müdürlüğünün başkanlığında 22
Mayıs 2007 tarihinde birinci dönem kazı ve temizlik çalışmaları
başladı. Çalışmalar, 30 Haziran 2007′de sona erdi.
Adıyaman Müze Müdürü Arkeolog Fehmi Erarslan başkanlığındaki çalışmalara
80 kişilik ekip katıldı. Kazı ve temizlik çalışmaları için 110 bin YTL
harcandı. 10 galeride yapılan kazı ve temizlik sonucu galeriler tamamen
açılıp temizlendi.
Açılan galerilerde toplan 5 oda mezar ve 33 lahit mezar ortaya
çıkartıldı. Kazılarda bir altın yüzük, bir damga mühür, bir kabartma ve
sikkeler ortaya çıkartıldı. Perre Antik Kenti’nde havaların sıcak olması
nedeniyle kazı ve temizlik çalışmalarına 1 Eylüle kadar ara verildi. 1
Eylülde aynı ekip tarafından bölgede iki aylık kazı ve temizlik
çalışmalarına devam edilecek.
Adıyaman’da bulunan Kommagene Krallığı’nın 5 büyük kentinden biri olan
Perre Antik Kenti’nde 2001 yılından beri kazı çalışmaları yapılıyor. Son
6 yıl içerisinde devam eden kazı çalışmaları sonucunda yüzlerce kaya
mezar odası toprak altından gün ışığına çıkartılarak turizme
kazandırıldı. Kazılarda elde edilen 222 parça eser ise Adıyaman
Müzesi’ne kazandırıldı. (bkz.)