Herkes benim Şebnem Ferah hayranı olduğumu az çok biliyordur. Ben hayran olduysam elbet bir nedeni vardır. Aslında klasik bir söylem olacak ama onun şarkıları benim için yazılmış (gibi). Yani bunu her seveni söylüyor ama gerçekten bu böyle. Dinleyenleri onun şarkılarında kendilerinden birer parça buluyorlar.Bu yüzden ben çok seviyorum onun parçalarını.
Sadece kendimden bir şeyler bulmam değil müziği ile sözleri ile çığlıkları ile insanı kendine bağlayan bir yapısı var…
Şebnem Ferah parçalarının sadece bu yönü değil dikkatle bakıldığında devam niteliği taşıması da bir başka güzelliği aslında. Örnek verecek olursam.Kadın (1996) adlı albümünden Vazgeçtim Dünyadan adlı parça. Zaten parçanın adından da anlaşılacağı gibi parçada VAZGEÇTİM DÜNYADAN diyor,ve tabi nedenlerini de açıklıyor. bU parçayı yaparken ki psikolojisini bilmemiz imkansız ama bir umutsuzluk olduğu kesin…
Buna karşılık olarak Can Kırıkları (2005) adlı albümünün Çakıl Taşları adlı parçası. Şarkı sözlerine bakınca umutsuzluklarının hepsinin iyi yönlerini görüyor ve sonunda BENİM UMUDUM VAR diyor…
Bilmiyorum bu sözler dinleyenlere/dinelemeyenlere ne anlam ifade ediyor ama bence bunlar tamamen bilinerek yapılmış şeyler. Ve bu da onun sadece bir şarkıcı olmadığını gösteriyor. O bir SANATÇI …
Sanatçı olduğunun bir başka kanıtı olarak o muhteşem sözlerin ve müziklerin %99 u kendisine ait…
Tebrikler Şebnem Ferah . Başarılar Şebnem Ferah . 
SENİ ÇOK SEVİYORUM ŞEBNEM FERAH (ŞEBO)…